Ik geloof dat kwetsbaarheid de kracht heeft om de dynamieken in de wereld te beïnvloeden. Er is veel werk aan de winkel, collectief trauma is een feit. Als onze schaduwkanten en die van de samenleving steeds minder taboe worden en we collectief leren om de minder prettige gevoelens (boosheid, verdriet, pijn, angst) te voelen, dan zullen we ook steeds meer in contact komen met onze bron van onvoorwaardelijke liefde. Individueel, collectief, maatschappelijk.

Doorheen de processen om eigen trauma te helen -een non-stop proces- is muziek mijn medicijn. Ik zing over de groeipijnen op mijn ontdekkingstocht en de inzichten die daaruit voortkomen. Eigen trauma, collectief trauma en de pijn van de Aarde. Een andere overtuiging is dat muziek en samen zingen echte verbinding creëert. Dit is zo welkom in deze chaotische tijden van ontrafeling en collapse.

Ik engageer me om steeds meer inzicht en bewustzijn op te bouwen over mijn eigen privileges, rang en macht, kolonisatie, genocides, intergenerationeel trauma, onderdrukking (menselijke en niet-menselijke wezens), overshoot en collapse, racisme,… Als mijn groeiend bewustzijn in vruchtbare grond verankert, kan ik het meer en meer uitdragen tijdens mijn workshops en concerten.

Langzaamaan zaden zaaien en componeren/composteren van de diepe verandering die ik in de wereld wil zien: het creëren van community, mensen samenbrengen om te zingen, rouwcirkels organiseren,… We moeten dit niet alleen doen!

In kinship!